Είναι σχεδόν σίγουρο ότι σε λίγο –αν δεν το ζούμε ήδη- θα βρισκόμαστε

στη δύσκολη θέση να απολογούμαστε για τον ύποπτο,

σκοτεινό και δεν ξέρω τι άλλο ρόλο της δημοσιογραφίας…

Και πολύ φοβάμαι ότι δεν θα αρκεί η όποια προσωπική αποστασιοποίηση

 από τέτοιες μεθόδους και πρακτικές για να μας απαλλάξει

από ένα γενικευμένο σύνδρομο απαξίωσης.

(Σήφης Πολυμήλης, Ελευθεροτυπία, 27.9.02)

Και αν προσέξουμε το γεγονός ότι η δήλωση-διαπίστωση αυτή έγινε πριν πέντε χρόνια, χωρίς εν τω μεταξύ να υπάρξει αντιστροφή προοπτικής της πρώτης πρότασης, βρισκόμαστε με ήδη επιβεβαιωμένη την δεύτερη πρόταση και προφανώς βαθιά στον αστερισμό «ενός γενικευμένου συνδρόμου απαξίωσης του ρόλου της δημοσιογραφίας». Η Εξουσία, η οποία διατρέχει από καταβολής την υπόσταση και τις προοπτικές των ΜΜΕ, δεν είχε, ούτε και έχει σκοπό την αξίωση κανενός άλλου πέραν του ίδιου της του εαυτού. Με δεδομένες τις διαρκείς αναφορές μας στην  προβληματική δομή αυτού του δεσπόζοντα και επικυρίαρχου «θεσμού ενημέρωσης και ψυχαγωγίας», εκτενείς σχετικές αναφορές που έχουν κατατεθεί σε προηγούμενα τεύχη του περιοδικού αυτού, δεν θα επιμείνουμε στην επιχειρηματολογία μας επί του συγκεκριμένου. Ο ρόλος της δημοσιογραφίας γινόταν ανέκαθεν άμεσα ξεκάθαρος για κάθε άνθρωπο ο οποίος, αφού έτυχε να βιώσει ένα οποιοδήποτε γεγονός άξιο δημοσιοποίησης ως αυτόπτης μάρτυρας, παρακολούθησε στη συνέχεια το αποτέλεσμα της διαδικασίας «δημοσιοποίησής» του, αυτή τη συνήθη διαδικασία, όπου επιλεγμένα θραύσματα του γεγονότος προβάλλονται από τα Μέσα με τέτοιον τρόπο, ώστε ακόμη κι ένας αυτόπτης μάρτυρας να φτάνει να νιώθει ότι βίωσε σχεδόν άλλο γεγονός και να πείθεται τελικά ότι μάλλον βρισκόταν αλλού. Πρόκειται για ένα βιωματικό σημείο από όπου μπορεί κανείς να έχει μια καλή θέα της λειτουργίας των Μέσων, ένα ενδιαφέρον σημείο αποκαλυπτικής  επόπτευσης μιας απλής διαδικασίας κοινωνικής διαμεσολάβησης. Η αδιαμφισβήτητη διαπίστωση ότι τα Μέσα δεν ενημερώνουν αλλά δημιουργούν πλέον τα γεγονότα, κάνει ακόμη πιο απεχθή τη θέση εκείνων που, εκτελώντας εντολές των αφεντικών τους, «ασκούν την τέχνη τους» κατευθύνοντας την πραγματικότητα. Δεν υπάρχει πλέον ούτε ένας άνθρωπος που να μην χαμογελάει στην επίκληση της «ανεξάρτητης δημοσιογραφίας» ή ακόμη περισσότερο να μην σκάει στα γέλια στην επίκληση της «μαχόμενης» τοιαύτης. Μέσα σε αυτή την συνθήκη και με δεδομένη τη λογικότατη «εμμονή» των αφεντικών στην διαστρέβλωση των κοινωνικών αντιστάσεων, στην κατασυκοφάντηση και περιθωριοποίηση των αγώνων στην κοινωνική συνείδηση, πρέπει να τελειώνει κάθε αυταπάτη για τις «εξαιρέσεις». Οι «δικοί» μας, οι «διαφορετικοί», οι προοδευτικές περσόνες»,  οι «αμάσητες πένες» δεν έχουν καταφέρει να στρέψουν ούτε μια στιγμή τις πένες τους ενάντια στα συμφέροντα των ίδιων τους των αφεντικών τη στιγμή που αυτό αποτελεί την πιο στοιχειώδη επιβεβαίωση ανεξαρτησίας και α-κηδεμονίας. Από κει και πέρα όλα είναι παιχνίδια επιτήδευσης, αυταπατών και (παρα)πληροφόρησης. Ο ρόλος των εξαιρέσεων είναι να εξαιρέσουν το ρόλο. Χωρίς όμως να τα καταφέρνουν. Δίπλα-δίπλα στις σελίδες των «προϊόντων πληροφόρησης» μονόστηλα «ποιότητας» και «παραπληροφόρησης» κοιτάζουν αλλού και κάνουν πως δεν γνωρίζονται. Εκπομπές «ποιότητας» συνορεύουν και διατρυπούνται  από «σκουπίδια» επιμένοντας ότι παραμένουν αλώβητες ενώ είναι προφανή τα κουρελοειδή τους μηνύματα.

Οι «καλοί» δημοσιογράφοι, καθώς βυθίζονται με περίτεχνους ελιγμούς μέσα στον υπόνομο της διαμεσολάβησης, προκειμένου να υπερασπιστούν τις επιλογές τους, φυσικά και θα εγκαλέσουν τις πιο ευγενείς κοινωνικές προσδοκίες. Με σκοπό να τις συμπαρασύρουν, τελικά, στις πιο αφελείς αυταπάτες: της ανεξάρτητης ενημέρωσης.

 περ. Σαμιζντάτ, τ. 15, Ιούνης 2007

10 Φεβρουαρίου 2013

Δημοσιογράφοι: ο ρόλος των εξαιρέσεων είναι να εξαιρέσουν τον ρόλο

Δημοσιεύθηκε: 10 Φεβρουαρίου 2013 / 0 Σχόλια
 Είναι σχεδόν σίγουρο ότι σε λίγο –αν δεν το ζούμε ήδη- θα βρισκόμαστε στη δύσκολη θέση να απολογούμαστε για τον ύποπτο, σκοτεινό και δεν ξέρω τι […]
10 Φεβρουαρίου 2013

Σημειώσεις ενάντια στις εμπορευματικές σχέσεις

Δημοσιεύθηκε: 10 Φεβρουαρίου 2013 / 0 Σχόλια
Ο χωρισμός των δυο κόσμων Αντιλαμβανόμαστε ότι, προφανώς, η οικονομία στους κόσμους του παρελθόντος θα ήταν διαφορετική από την σύγχρονη οικονομία. Η ουσία, όμως, -για να […]
10 Φεβρουαρίου 2013

Λίγα λόγια για την “εναγώγηση” του κοινωνικού ελέγχου

Δημοσιεύθηκε: 10 Φεβρουαρίου 2013 / 0 Σχόλια
Οι κυρίαρχες μορφές κοινωνικού ελέγχου είναι τεχνολογικές με καινούργια έννοια. Χωρίς αμφιβολία, η τεχνική δομή και η αποτελεσματικότητα του μηχανισμού παραγωγής και καταστροφής στη σύγχρονη περίοδο […]
7 Φεβρουαρίου 2013

Διάφορα

Δημοσιεύθηκε: 7 Φεβρουαρίου 2013 / 0 Σχόλια